Genial studentdekor

Etter ein tur i bokhandlaren i dag, slo det meg: dette er jo genialt! Mange av oss bur gjerne nokså stusseleg, det skal jo vera billig! Måleri, dyre rammer, lerret og liknande kan fort bli for dyrt om det er slik ein vil pynte opp i heimen. Men, i have good news!

GRa7fIM

No i januar og utover kjem bokhandlarane til å selgje ut kalendarar ganske rimeleg. I det eit år er i gong, er det liksom ikkje like attraktivt å kjøpe kalendrar. Mange av desse kalendrane har fine motiv, i passeleg storleik (ein kan jo kjøpa dei storleikane som passar for seg).

DSCF5131

Riv ut arka forsiktig, finn litt grøn “tack it” og plasser der du vil på veggen. Dette er sjølvsagd også genialt fordi mange av oss leiger og har ikkje høve til å berre spikra opp for å henge opp eit innramma bilete. I kvar kalender har du jo 12 motiv, heng opp det du vil og skift ut når du vil.

DSCF5133

DSCF5136

Kos deg med ein litt koseligare studentheim!

self_high_five

Livet (nestan) utan smarttelefon

No har eg flytta inn i ein liten studenthybel her i Bergen. Men med mykje farting att og fram, bortlåning av Mac-en og ein smartmobil som berre virkar når den vil, har eg ikkje komt meg ordentleg “online” endå.

Og det har vore så deilig!

Eg har lese meir Brått fekk eg meir tid til å lesa, noko som fortsette sjølv om eg ikkje er heime utan internett. På bussen, på ferja, på Kvarteret og andre plassar. Eg hadde heilt gløymd at det går an å gå medan ein les, det har eg sikkert ikkje gjort sidan eg var 13 år gamal!

read-books

Eg har sett mindre hjernedødt, og meir smart på TV Eg har vore så heldig at eg leiger med TV. Dette vil sei at eg på ny har fått oppleva å ligge på senga og shuffle gjennom kanalane. Og enten er det ein kjekk dokumentar på NRK, eller så er det berre kjedelege seriar og eg skrur av. Med internett har ein jo berre ein evig straum av favorittseriane tilgjengeleg heile tida, heile døgnet.

Når eg er heime hos mamma og pappa i helgane oppdaterer eg podcast-lista mi, og for å ikkje berre ha noko å høyra på har eg også lasta ned TEDtalks. Så mykje gøy og interessant!

Eg har fått meir påskudd til å gå ut og gjera ting Let’s be honest, det kan bli ganske kjedeleg åleine i ein pitteliten studenthybel. Særleg utan internettilgong. Så av og til har eg teke med meg iPaden, sete meg på bussen og tura ned til Kvarteret for å få internett, sjå ein episode av eittelleranna, sjekka mail osv. Eller gått på ulike arrangement og konsertar og prata meir med vener.

1163

Eg har teke fleire bilete og vore meir i nuet Fram med kompaktkamera eller speilrefleksen. Ta det bilete på konserten og så legge ned kameraet. Ikkje tenka på hashtags, ein vittig kommentar og kva filter som passar best.

music_concert-wallpaper-800x600

Joda, eg har jo hatt litt internett. Men hallo, kven greier seg vel heilt utan 4G, når ein har 4G?

Funniest_Memes_home-is-where-your-wifi-connects-automatically_5160

 

 

Korleis blogge

4gifs.com-GET-OUT-GET-OUT

No skal ikkje eg akkurat skryte på meg noko fotballfrue-bloggstatus. Men eg har likevel fått fleire erfaringar og lærdomar av å halde på å skriva for de 10-20 som stikk innom bloggen av og til. Så eg tenkte eg kunne dela litt her. Tips og triks og erfaringar:

1) Finn tre (maks) tema som interesserer deg spesielt, ein av dei kan gjerne vere eit slikt som med jamne mellomrom blir litt aktuelt. Slik har du i alle fall eitt tema som alltid kan skrivast om.

content-marketing

2) Følg andre bloggar! Les, kommenter og lær av dei du ser opp til. Ein kjempefin muligheit til å bli kjend med nye tankar og folk.

3) For å ikkje gå tom for inspirasjon og innhald er det lurt å skrive kladdar kvar gong du kjem på noko lurt! Då er det lettare å få kontinuitet i kor ofte du postar innlegg, og enklare å skriva vidare på noko om du skulle mangla idear ein dag.

michaelscott

4) Sjekk statistikken, sjå kor lesarane dine fant deg og bruk denne informasjonen

blogging-is-like-theatre-overly-attached-girlfriend-meme-300x278

5) Sørg for at du har eit estetisk design. Oversikteleg, men likevel med karakter og personlegdom

6) Ha ei “bli kjend side”

7) Bruk merkelappar, kategoriar og stikkord flittig på innlegga dine!

8) Ikkje blogg bare fordi du føler du må ha så og så mange blogginnlegg i veka. Det er betre med litt færre, men gode innlegg.

blog

9) Lag ei facebook-side eller ein anna kanal å vise bloggen gjennom.

10) Prøv å gjere ting visuelt. Bloggverda er ein stad der det vert scrolla mykje og raskt.

Blog-meme-2.0

 

Lytte-favorittar

Eg reiser utruleg mykje, gjerne på den perfekte lengda 2 timar og 10minutt. Det er på minuttet så lang tid det tek å reise heim frå Bergen.  Men det er dødskjedeleg, særleg når ein vert bilsjuk berre av tanken på å lesa samtidig. Så takk for gode podcastar!

No er det sommar og endå meir perfekt for podcast-lytting. Anten på stranda, på fjelltur, på terassen, i graset, på flyet til Ungarn eller toget til Oslo.

Så her kjem mine tre podcast-favorittar!

lørdagsrådet

3. LØRDAGSRÅDET

Av og til lurar ein på utruleg rare ting, og eller tilsynelatande umoglege spørsmål: Kven har eigentleg ansvaret for å plukke opp hårtjafset i dusjen? Er det normalt at romkameraten vil ha stol i dusjen? Skal eg reise på utveksling til Dritlangtvekkistan? Når kan eg skifte relationship-status på Facebook? Kan eg be om å få tilbake dei pengane? Korleis sjekkar ein eigentleg opp folk? Oi shit, eg sende ein altfor drøy sms til fullstendig feil person, kva gjer eg?!

Lørdagsrådet på P3 med Siri Kristiansen som programleiar tek opp alle slike spørsmål. Saman med kjende og kjære personlegdomar i landet drøftar dei desse problema, med visdom og humor og hjelper folket. Så, har du nett blitt dumpa, blitt forelska, flytta, fått born, blitt student eller berre er litt forvirra: send inn eit spørsmål, eller berre høyr på at det finst folk som er meir “lost” enn deg.

PS: Sjå den serien på TV: Rådet på NRK3

Her i iTunes!

radioresepsjonen

2. RADIORESEPSJONEN

Ahh, klassikaren. Tore Sagen, Bjarte Tjøstheim og Steinar Sagen. Dei tre rare, koselege og GÆRNE menna som har sutte i radioen din dei siste 7 åra og prata om alt i frå apecum, øltesting, fucka datasupport, urinering i snøen til livet som småbarnsforeldre og tankar om pappapermisjon, kokkelering, korsang og synsing rundt spørsmål om alt i frå hot couture til pikk på panna eller panne på pikken?

Litt crazy, utruleg morosamt, og venskap frå tre utruleg gode vener som alltid er der. Spesielt når bussturen tilbake til heimbygda blir litt for lang og kjedeleg. Hugs å ikkje le høgt! Då blir dei andre busspassasjerane litt rare. (les: sure?)

Her i iTunes og her på internett!

tusvikogtønne

1. TUSVIK & TØNNE

Å herregud. Den største fullstendig frittståande podcasten i landet. Komikarane Lisa Tønne og Sigrid Bonde Tusvik hadde for ikkje lenge sidan si 80-ande podcastsending, og ligg faktisk over Radioresepsjonen på iTunes! Grunnen til dette trur eg er ganske enkel å forklara: det er jo dritbra. Og me blei avhengige. Dei to damene har tourettes på pung, og har blandt anna oppfunne geniale ord og uttrykk som: hyssingfarga, bajsflickan, tåkefyrste, ond tiss, skam på skambein, reidun (virvellaus og litt tilbakeståande), rotorfjes, onanasje og mykje meir.

Dei er ærlege, galne, litt ustabile, kloke, og lærer oss jenter der ute at me må gå på ropekurs. Vere morosame, sei det me vil, føle oss litt sprø, og om at det eigentleg ikkje er greit å låse seg inn på badet og slutte å prate når du hatar sambuaren din, men at det blir litt umogleg å slutte med det likevel.

Sjølv om det gjerne blir litt mykje hoppetiss og pung, kjem dei like gjerne med spontane og geniale muntlege kronikkar om alt i frå pappapermisjon, abortlov, Malala, oppdraging og at alle burde gå til psykolog. Høyr og lær. Men mest: le deg i hjel. Medan du lurer litt på kor bra dette eigentleg kan vere for deg.

Sjå dei på Lindmo!

Tusvik & Tønne i iTunes her

og på Facebook her

Ein shout-out

For nokre dagar sidan skreiv eg om kor mykje stigma som er assosiert med å kalla seg feminist. I den forbindelse synst eg det kunne vera fint å trekka fram dei som gjer ein god innsats for å variera dette inntrykket. For det er mange som skriv og bloggar om dette temaet, og som ofte er veldig flinke. Problemet er likevel at det ofte blir gjort på ein veldig lite tilgjengelig måte. Med veldig mykje, tung tekst og skrive for medfeministar. Men då blir det jo også sjeldant andre enn folk som allereie er godt engasjert i feminisme, som les dette og diskuterer. Eg vil gjerne at fleire skal få møte feminismen, bli bevisste og  velgje om dei vil kalle seg feministar og om dei meiner feminisme er viktig i dag og. Men for å kunne ta eit opplyst val og bli bevisst må ein altså bli møtt med holdningar og syn som kan “hjelpa dei” på vegen. Då må nok dette gjerast på mykje meir tilgjengelege måtar, og utan noko press og ovanfrå-ned-haldning.

logo-under-arbeid-feministisk-tidsskrift

Og det er her me kjem til overskrifta og grunnen til at eg skriv dette innlegget. Eg vil rett og slett gi ein stor shout out til Under Arbeid. Eit feministisk tidskrift skriven av mange ulike forfattar.

Skjermbilde 2014-04-12 kl. 18.24.22Dei skriv enkelt, underhaldande men og bra og presist om ulike feministtema. Dei skriv om dagsaktuelle eller evigaktuelle tema, skriv om tankar rundt det å vere ein bevisst feminist, og fortel om feministrelaterte arrangement og hendingar. Men ikkje minst har dei teke innover seg internettkulturen og lesarane av 2014. Me likar linkar, filmar, gif’s, bilete og anna knask. Som er underhaldande, men samtidig opplysande.

Dette gjer at kven som helst kan (og får lyst til) lese desse artiklane, og bloggpostane. Kven som helst kan bli underhaldt, opplyst og delta i diskusjon etterpå.

Tusen takk for at de hjelp til med å gjera feministomgrepet litt meir opplyst, og variert frå det samfunnet ofte ser ut til å blanda med anti-feminist-definisjonen.

anti-feminist-robertson

 

Du kan jo byrje med å lese “Til deg som er usikker på hva det er du føler på: kanskje du er feminist?”
malefeminist

Så; UnderArbeid, takk og stå på vidare!

thumbsup-alec

 

 

 

 

Eg er feminist

Dei siste dagane har eg lese fleire kronikkar om kjønn og kjønnssyn, blandt anna denne denne  velskrivne om “Det dekorative kjønn” av Hilde Sofie Pettersen. Blar du litt ned får du som vanleg sjå eit hav av slitsomme kommentarar frå menn, men også kvinner, som nok ein gong ikkje vil lytte, bare fordi dette er “feministprat” og då er det ikkje verd å lytte til. Bare derfor. Bare fordi forfattaren er feminist, så er altså ingenting av det ho seier, verd å høyre på.

tumblr_inline_mln0a3swaT1qz4rgp

Eg synst det er synd at så få kallar seg feministar, og at uttrykket har blitt eit skjellsord meir enn noko anna. I Dagbladet skreiv Ellen Engelstad om ei undersøking gjort av  Norstat, for produksjonsselskapet Funkenhauser, om andelen av befolkningen som kaller seg feminist fordelt på kjønn, landsdel, partier og utdanningsnivå. Og resultatet er litt nedslåande, men likevel ganske som forventa. 

 

heilmars-GjenopprettetTil og med blandt folk med høgare utdanning innanfor humaniora eller samfunnsfag, er det berre 21%. Engelstad skriv om kvifor ho trur det er slik, og meiner blandt anna at feministane kanskje har vore litt for navlebeskuande? Det kan ikkje eg svare på, men eg kan oppfordra fleire til å vera meir bevisste i kvardagen. For slik eg opplever det er mykje av problemet at ganske få eigentleg er bevisste på alt som skjer som konsekvens av eit dårleg kvinnesyn, og alt som er blitt så vanleg at det krever arbeid å i det heile tatt bli oppmerksom på det. For eg trur mange fleire eigentleg ville kalt seg sjølv feministar. Me må få vekk bilete på feministar som utelukkande mannehatarar,  bh-brennarar, og middeladrande bitre damer med hårete leggar som ikkje får seg eit ligg. Seriøst. Om folk vart meir bevisste på kva feminisme eigentleg er, ville dei kanskje også greid å reagere når du sa du var feminist, og ikkje minst hadde det gjort det mindre ubehageleg å nesten “komma ut” som feminist. Eg las nyleg ein utruleg bra blogpost om dette, og korleis ein kan prata med folk som ikkje forstår, på killerqueen sin blogg, les den!

feminists_hate_men_by_gyno_star-d6pq1kx

Eg hatar at det er slik, men eg merkar at det til og med for meg framleis er litt vanskeleg å skriva orda: Eg er feminist. Ikkje minst å sei det! Men det er jo så dust! Eg er jo det: Ein feminist.

Eg er feminist. Er du?

 

Liebe liebe Liebester

LiebsterAwardFor ei stund sidan (lenge ups.) fekk eg Liebster-award frå Line som har bloggen Sjefenogjeg. Og her kjem svara mine:

1. Når blir du redd?

Hmm, ca. heile tida. Når eg må logge meg inn på nettbanken (og held meg over augo). Når eg skrur av lysa og må gå heile vegen til soverommet i mørkret. Då hoppar eg opp i senga så “mordaren” under senga ikkje skal dra meg ned etter beina. Og når eg går åleine i mørkret og stega mine høyrest ut som om nokon går etter meg. Tips: ikkje spring! Då blir du bare livredd.

2. Kulepenn eller blyant?

Kulepenn!

3. Favorittspill/lek fra barndommen?

Twister! Helst på klassefest, saman med han du likte ekstra godt for då måtte ein stå heilt heilt inntil kvarandre, og berre vente på å dette.

4. Kleineste øyeblikk?

Dei gongane ein pratar og etterkvart innser at ingen høyrer på, så må ein fade ut og late som om ein aldri snakka in the first place.

5. Minimalistisk eller overfylt hjem?

Tregolv, veggar malt i gøye fargar og altfor mange ting!

7. Hva prioriterer du i hverdagen?

Å synga, dansa og le!

8. Hva er din største uvane?

Elendig sjølvdisiplin og litt for stor tru på skippertakstaktikken.

9. Hvis du kunne vært Kong Harald for en dag ville du…?

Snakka om likestilling og viktige ting, men óg gitt godteri til alle og sunge ein sang. (fordi alle blir glade når mektige folk syng, sjå: obama)

10. La du merke til at jeg hoppet over nummer seks før du leste dette?

Haha, nope.

 

June sin blogg med nydelege bilete, fine tankar og tips! Karoline sin blogg med masse fine tankar, tips og bilete. Mari som skriv fine småtekstar, om livet men mest om bøker. Nursenadia som skriv fint om stort og lite i livet, livet som nurse, og har masse søte bilete og gode ord.

Her er kjem 10 spørsmål de (må) kan svara på, og så kan de dela ut prisen til nokre de syns fortener det!🙂

1. Kva butikk er du oftast innom?

2. Kva er den beste eigenskapen din?

3. Kva drøymer du om?

4. Kva er det viktigaste som har skjedd i livet ditt til no?

5. Kor gamal synst du at du er?

6. Når var du sist stolt over deg sjølv?

7. Når dansa du sist, og kvifor?

8. Kven er dei tre kulaste personane du veit om?

9. Kva skulle du ønska du hadde turt å gjort/sagt?

10. Kven er helten din?

 

Oi, livet byrjar no. og eg kan gjer kva eg vil!

For nokre veker sidan skreiv litt om min bråe angst rundt det å brått befinna seg i ti-året of a lifetime(20-30år)  Ti-året alt skal skje, eg skal vere ungdom, bli vaksen og staka vegen for framtida. Og eg syntes det vart litt for overveldande. Men, no har eg fått tenkt litt meir på det, og fått ei nestan endå meir overveldande openbaring: Eg kan gjer KVA EG VIL! Herlighet, her kjem openbaringane på rad og rekke. Kjente meg litt sånn då eg innsåg det:

Ron-Swanson-is-excited Happy_gif

Eg veit ikkje kvifor, men eg har liksom vore stuck i ein tanke om at eg skulle gå på vidaregåande, gå på universitetet, bli det eg studerte, få jobb, få ungar, bli gamal. Så utruleg kjedelg og “safe”t. Så trygt og vanleg at eg på ein måte bare aldri eigentleg har tenkt over det. Aldri teke noko bevisst val eller stilling til mitt eige liv! Men brått gjekk det altså opp for meg. Eg treng ikkje ein gong studera til hausten! Eg kan reise til Italia og jobbe på ein restaurant og bli kjend med nye folk, eg kan søke på jobb som barnetv-programleiar eller noko heilt anna. Eg kan berre ta moglegheitane eg får, og gjer kva eg vil med dei. Eg må ikkje studera! Eg må ikkje vita kva eg vil! Eg må ikkje ha dei neste åra planlagd til punkt og prikke i hovudet. Eg må ingenting, og eg kan gjera alt.

happy

Oi.

965

For det gjer jo og verda litt skumlare, og livet endå litt vanskelegare å forholda seg til. For uansett kor lite eg  studera, eller andre ting, så eg jo gjer noko. Og no har eg altså tillete meg absolutt alle tenkelege val og alternativ. Det var kanskje best då eg levde i mi ignorante, vesle boble? Samtidig kjennest det fantastisk befriande å ha innsett dette. At eg faktisk er 100% i kontroll over mitt eige liv. Og det har eg faktisk aldri vore før!

Så utruleg skummelt og usikkert, men likevel så delig og frigjerande! Eg gler meg til det neste tiåret, og gler meg til å sjå kvar livet og vala tar meg…

Cappadocia hot air ballooning

Foto

For ein dag!

Herlighet for ein dag!

8.mars, den internasjonale kvinnedagen. 8.mars 2014 – dagen då me fekk rekordoppmøte på mange av markeringane i heile landet. I Oslo var dei over 10.000 som møtte opp, i Trondheim hadde dei rekordoppmøte og også i Bergen knuste me rekordane frå 70-talet.

Grunnen til dette var sjølvsagd hovudparolen “Forsvar abortloven – nei til reservasjonsrett”, men slapp av Dagrun Eriksen, det var og mange som tok for seg meir internasjonale saker som til dømes tvangsekteskap, vald, valdtekt, like rettar for alle kvinner i alle land osb. Det eg tenkjer om at likestillingsminister Solveig Horne ikkje møtte opp i dag, treng eg vel ikkje nemna. Men det er kanskje forståeleg når hovudparolen gjekk i mot hennar parti, sjølv om det jo var mange andre parolar ho kunne gått under…

Uansett var det ei viktig og fin markering å få vera med på, og eg håpar alle andre som deltok rundt i landet også sat igjen med den same kjensla som meg! (men forhåpentlegvis litt mindre snufsete, iskalde og våte)

Sjå intervju med Jens Stoltenberg frå markeringa i Oslo, her på DbTv og utdrag frå markeringane i heile landet på NRK her.

Stort oppmøte i Bergen i år

DSCF2081 DSCF2080

Det var og mange som stilte opp i rødstrømperDSCF2076

DSCF2083DSCF2074

Og det var og fem kalde, våte, men engasjerte ungdomar som vart med på å ta ein selfie (i Oscar-stil) og hashtagge #rødstrømpe #8mars #reservasjonsrett1911771_10151988880331232_499285620_n

Gratulera med dagen!

Å elska er ein menneskerett

I forbindelse med OL i Russland, er kampen for å få lov til å elske den ein vil nok ein gong kome opp i lyset.  Amnesty arbeider internasjonalt for rettighetane til å få elske, og har ein kampanje der du kan få eit fint armband og støtte saka. Dette er eit utruleg viktig arbeid, og burde jo eigentleg vore “i mål” for lenge sidan! Men når det ikkje er det, er det bra at ein arbeider hardt med å få innfridd denne menneskeretten. For å vere med å støtte opp om arbeidet kan du altså betale 35kr, og i tillegg få eit fint armband i poste. Og i dag fekk eg mitt:

DSCF2050

Gjer det same og støtt Amnesty sitt arbeid med 35kr ved å sende sms: REGNBUE <Ditt navn> <Din adresse> til 2160, og du får tilsendt eit regnbogearmband i posten. DSCF2049

sms: REGNBUE <Ditt navn> <Din adresse> til 2160

Tekst henta frå Amnesty sine sider her

Millionar av menneske i heile verda blir utsett for overgrep og diskriminering på grunn av si seksuelle orientering eller kjønnsidentitet. Dette er alvorlege brot på menneskerettighetane.

Amnesty arbeider mot diskriminering og for å stoppa overgrep mot desse personane, gjennom kampanjen: “Å elske er en menneskerett”.

Dette fine og fargerike armbanda kan du også få, samtidig som du støttar arbeidet til Amnesty med 35kr. Berre

Send sms: REGNBUE <Ditt navn> <Din adresse> til 2160, og få tilsendt eit regnbogearmband i posten.

FAKTA frå Amnesty

KRIMINELT I 78 LAND
Å være homofil er kriminielt i 78 land i verden. Her er noen eksempler:

  • Jean-Claude Mbede fra Kamerun ble i 2011 dømt til tre og et halvt års fengsel for å ha sendt en tekstmelding til en venn. IZambia står James Mwape og Philip Mubiana nå tiltalt og fengslet for homoseksualitet. I Uganda er det lagt fram et lovforslag som vil straffe homofili med døden, mens både Sudan og Saudi-Arabia har innført dødsstraff for homofili.
  • Den 11. juni vedtok det øvre parlamentet iRussland en lov som kriminaliserer de som driver “propaganda for ikke-tradisjonelle seksuelle relasjoner” overfor barn. Et tilsvarende lovforslag er fremmet for parlamentet i Ukraina. I Litauen diskuterer parlamentet en grunnlovsendring som utelukker andre familieformer enn ekteskap mellom kvinne og mann. Et tilsvarende lovforslag er allerede vedtatt i Ungarn.
  • I både Serbia, LitauenUkraina og flere andre europeiske land blir priden, årlige markeringer for LHBT-rettigheter, møtt med voldelige motdemonstrasjoner.

 

Om du har amrband allereie kan du jo sende eit til ein venn?

DSCF2058

Støtt Amnesty sitt arbeid med kr 35 ved å sende sms: REGNBUE <Ditt navn> <Din adresse> til 2160, og du får tilsendt et regnbuearmbånd i posten.

Dei glade 20-åra! …eller?

Dei siste dagane har det plutseleg gått opp for meg at eg er inne i året eg fyller 21. Og angsten har tatt meg. For er ikkje dette ti-året “of a lifetime”? Er ikkje dette ti-året eg skal leve etter YOLO, sleppe å tenke konsekvensar, vere naiv, få vener og drikke meg full,  men også velge utdanning, stake meg ut vegen for resten av livet, kanskje gifte meg og få born, byrje å jobbe, bli vaksen og .. kjedeleg? (neida: koseleg og smart, men likevel) HJELP. Og eg har allereie brukt opp eit år! Faktisk meir enn eit år! Eg får fullstendig hjartebank berre eg tenkjer på det. Så kva no?

For korleis skal ein eigentleg forhalde seg til dette: å stå framfor sitt (såkalte) livs ti-år. Proppa med vanskelege val, kombinert med å skulle få leve ut sin “siste ungdom”. Bør ein berre byrje på utdanninga ein har greidd å kome fram til? Burde ein reise eller jobbe og fokusere på å få vener, eller erfaringar for livet som ein kanskje aldri får moglegheit til seinare? Kan ein få begge deler?

DSCFadv1579

Eg er vel eigentleg ikkje så bekymra for at eg ikkje skal få festa nok, sidan eg aldri har gjort det i noko særleg grad. Men kanskje er det nettopp grunnen til at dette skal vere tida då eg slepp meg meir laus, og kanskje tar ein ekstra fest istaden for å ligge heime på sofaen? Kanskje er det no eg verkeleg burde reise vekk og lære meg å stå på eigne bein? Å bli kjend med nye sprøe folk og kulturar? Å lære meg at ein eigentleg burde YOLO’a seg gjennom heile livet?

Eller burde eg berre byrje på studiet eg har funne ut at passar meg best? Så er eg i gong liksom. Men tenk om eg hatar det! Då er har eg jo brukt opp endå eit år, og har endå mindre igjen av det heilage ti-året. Eller så kan det jo hende at eg elskar det. Og då rekk eg jo å bli ferdig, jobbe litt og kanskje til og med gifte og få born. Slik ein helst bør før ein blir for gamal. For herlighet. Om ti år er egga mine begynt å bli gamle! Men det kan eg ikkje ta hensyn til no. Eg kan jo eigentleg ikkje ta hensyn til noko av dette no!

Eller?

Kva skal ein liksom basere seg på? Kor naiv og ambisiøs kan ein ver? Kor ansvarleg bør ein ver? Når må eg byrje å ta stilling til eit veksande studielån, karrieredraumar og gamle egg? Når er eg nøydd til å forhalde meg til realitetane? Og kva skjer når ti-året plutseleg har flydd forbi utan at eg merka det, og eg står der og tenkjer klisjefylt “Inte visste vel jag at alla dagarna som kom och gikk var sjølva livet”?

Den gong eg og Frank Årebrot kommenterte OL i lag

I går sov eg lenge, åt graut til frukost/middag, spelte litt piano og gløymde tid og rom. Heilt til eg brått kom på at det var i dag Frank Årebrot skulle lage mitt obligatoriske bergensminne! Eg kasta på meg skjørt og eyeliner og sprang bort til Det Akademiske Kvarter i Bergen, ikkje eit sekund for tidleg. Her gjekk nemleg køen over to etasjar! Eg rakk likevel akkurat å kome med dei rundt 100 publikummarane som fekk sjå og høyre Årebrot live. I naborommet sat omlag 300 andre og måtte sjå på storskjerm, heime i stovene sat folk med taco og gjorde seg klar til sitt livs historietime: 200 år på 200 minutt. Ville det gå bra?

Ja. Det vart fantastisk! Årebrot er ein utruleg formidlar, powerpoint-mekkar og komikar: det er mange professorar/lærarar som kunne lært av han.. Men ikkje minst var han ein formidabel kvinnesaksformidlar! Det vil eg gjerne gi han masse kudos for, og det vart applaus i salen til fleire av poenga hans  som opptok nettopp dette. Kvinnerettssaker og sterke, viktige kvinner i historia vår.

Nok ein gong fekk eg endå meir lyst til å gå i 8.mars-tog!

IMG_8394

I dag tidleg vakna eg med eit smil om munnen, nyforelska i ingen ringare enn Årebrot. Etter gårsdagen trur eg ikkje eg var den einaste, men eg fekk i tillegg utdelt ein “drømme”-draum av dei sjeldne der me tullekommenterte OL, han deltok som utøvar (!), han hadde røykepause og kjøpte kvelds, me åt ilag, lo litt av sjølvhøgtidelege folk, las dikt og fekk klem og nuss på kinnet… Ah. Draumar altså!

Og her er me, på nasjonaltv, direktesendt og han peikar på meg! (eg lever i alle fall i den trua..)

årebrot og meg

Sjå det på nett-tv her.

Det klikkar for meg – kvinnorama på ein torsdag

No nermar det seg 8.mars. Sjølv om eg ikkje orkar å bli sint og innbitt på bloggen, så meiner eg jo mykje om dette (så mykje at eg ikkje greier å skriva utan å bli sint og innbitt). Det er skrive så utruleg mykje bra om dette, og gode argument mot lovforslaget haglar jo! Eg skal difor ikkje skrive noko lang kronikk her, for det veit eg ikkje om eg får til. Men, eg kan i alle fall sei kva eg synst om saka, så alle korta ligg på bordet: Blandt anna at det er eit dårleg lovforslag om reservasjons-moglegheit som er lagt ut til høyring. At det ikkje er kvinnene som skal måtte ta støyten for at legane ikkje kan utføra jobben sin. Eg blir også utruleg provosert av at Høgre har rundtlurt velgjarane sine, og totalt skifta standpunkt i saka etter valet. KrF har tross alt alltid vore opne i sitt syn på abort. Og mykje meir…

I dag har eg sett på Stortingsdebatten som har gått, om SV sitt forslag om å stoppe lovforslaget til Regjeringa om reservasjonsrett(MULIGHET). Og no klikkar det snart for meg. Likevel er det i alle fall eit hav av gode, velformulerte og rasjonelle argument frå venstresida og dei som er mot reservasjonsretten. Eg skal som sagt ikkje skrive så mykje meir, men eg vil gjerne dela nokre fine bilete og gode bodskap henta frå Susanne Kaluza sin blogg. Desse er fritt til å dela og målet er å spre dei, og bodskapet.

Gå i tog 8.mars og engasjer deg der du kan! 

#8mars #minkropp

IMG_8389

IMG_8392

IMG_8394

IMG_8396

IMG_8391

IMG_8398

#8mars #minkropp

Om du vil lesa meir kan du sjå på desse linkane:

– Susanne Kaluza sine tankar om kvifor forslaget frå regjeringa er godt nok, og om kven reservasjonsretten eigentleg rammar.

– Jannorama som skriv om korleis 8.mars ikkje har utspelt si rolle endå, og kvifor det framleis er viktig å gå i tog og engasjera seg. Ho har og eit godt innlegg om reservasjonsrett og feminisime anno 2013.

– Mammabloggaren Jona som heller ikkje greidde å halde munn lengre, og som kjem med gode formuleringar og argument i denne saka.

– Den kristne legen Therese Utgård som er i mot reservasjonsmoglegheit og forklarar sitt syn godt her.

– Gynekolog Heidi Francis Thornhill som skreiv “Hva er dette for et mas?” og seinare såg seg nøydd til å snakka sin øverste sjef midt imot.

– Ida Jackson som er lei av gummifoster/babyar og kristne som ser sitt snitt til å dela slikt i denne debatten.

– Cecilie Asker som skriv om Den einsame byrden det er å bli ufrivillig gravid, uansett alder og kor ein er i livet.

– Lege Siri som skriv om “Av og til helbrede, ofte lindre, alltid trøste”

Du kan forresten skrive under på oppopet “Nei til reservasjonsrett for fastleger” her.

Ferdig! Pjuh! Det er mange bra folk der ute altså!